24.02.2007 © żyjący na ziemi
kontakt e-mail • poleć stronę znajomym

Rozwiązanie

Oba kamienie spadną równocześnie ^*.

A teraz zrób to doświadczenie z kimś. Poproś o upuszczenie przed tobą kamieni, a wcześniej zapytaj, który spadnie pierwszy. Jeśli zapytany odpowie, że równocześnie, to złap jeden z kamieni podczas lotu i puść go, jak drugi już wyląduje na ziemi. No cóż, w naszym świecie nic nigdy nie jest takie do końca pewne... 


^*  Według prawa powszechnego ciążenia ogłoszonego w 1686 roku przez Anglika, Izaaka Newtona siła przyciągania działająca między dwoma ciałami jest proporcjonalna do iloczynu ich mas (i odwrotnie proporcjonalna do kwadratu odległości między nimi). A z kolei przyspieszenie, jakie uzyskuje ciało pod działaniem siły jest odwrotnie proporcjonalne do jego masy (II zasada dynamiki Newtona). Oznacza to, że o ile wykluczymy wpływ oporu powietrza (zaniedbywalny dla przypadku kamieni, ale nie np. dla piórek pierza) i wszelkie inne oddziaływania, które w międzyczasie mogą się pojawić (np. czyjeś ręce), to wszystkie ciała niezależnie od ich masy w polu grawitacyjnym Ziemi będą poruszały się zawsze z jednakowym przyspieszeniem. Ciekawy dowód logiczny na równoczesne spadanie ciał podał w 1604 roku Włoch, Galileo Galilei. Wyobrażał on sobie trzy cegły spadające bardzo blisko siebie: dużą, małą i trzecią powstałą ze sklejenia dużej i małej. Jeśli trzecia najcięższa spadałaby najszybciej, to dwie pierwsze można by połączyć małym nieważkim sznureczkiem, który przecież nie powinien mieć wpływu na ich ciężar i prędkość... Przy okazji warto zauważyć, że cegły i kamienie spadały też równocześnie na Ziemię na długo przed pojawieniem się na niej obu panów.