Moja wycieczka do Holandii? Ciekawie spędzona doba w Amsterdamie, pozostałe dwa dni nudy. 

Gdzie? Holandia (Park Narodowy Hoge Veluwe, Haga, Amsterdam, wyspa Texel)
Kiedy? Trzydniowy długi weekend na początku czerwca 2006
Jak? Nocny pociąg Bazylea - Amsterdam. Lokalnie kolej, bilet (długo)weekendowy. Noclegi w hotelu w Amsterdamie.

Park Narodowy Hoge Veluwe, Holandia

Z nocnego pociągu do Amsterdamu wysiedliśmy wcześniej w Arnhem, skuszeni przewodnikowym opisem Parku Narodowego Hoge Veluwe. Podobało nam się m.in., że w cenie biletu wstępu można było sobie wypożyczyć rower. Nie spodziewaliśmy się oczywiście, że w czerwcu będą tam dla nas kwitły wrzosy, ale myśleliśmy jednak o jakiś ciekawych krajobrazach. Tymczasem miałem wrażenie, że jeździliśmy rowerami po czymś w rodzaju krakowskiego parku im. Jordana. Generalnie OK, ale nazywanie tego atrakcją turystyczną wydaje się być przesadą.

Chyba najciekawsze miejsce w całym lesie, Park Narodowy Hoge Veluwe, Holandia

Ze specjalnych punktów obserwacyjnych niestety nie udało nam się dostrzec żadnych zwierząt. W osławionym muzeum przyrodniczym na terenie parku też gó*no było - dosłownie było, bowiem skąpa ekspozycja obejmowała opisane odchody różnych gatunków.

Park Rzeźb, Park Narodowy Hoge Veluwe, Holandia

Na terenie parku odwiedziliśmy również muzeum malarstwa i park rzeźb (muzeum państwa Kröller-Müller, którzy przekazali na rzecz państwa park i kolekcję). Kolekcja malarstwa opisana w przewodniku jako imponująca była dość skromna (być może z braku miejsca wystawienniczego), z malarzy bardzo znanych było dość dużo Van Gogha. Z kolei "największy w Europie park rzeźb, m.in. Rodina i Giacomettiego" w praktyce sprowadzał się do pojedynczych, mało znanych rzeźby tych artystów i masy... dziwacznych konstrukcji.
Na stronie muzeum www.kmm.nl można zapoznać się z aktualną ekspozycją (moimi opiniami laika proszę się nie sugerować :-).

Jardin d’email (Emailiowany ogród) Jeana Dubuffeta,
Park Narodowy Hoge Veluwe, Holandia

Oddaję sprawiedliwość Holendrom: ta "rzeźba" francuskiego artysty była nawet zabawna.
Podobnież nie mogę powiedzieć złego słowa na informację turystyczno-komunikacyjną w Arnhem, skąd udaliśmy się w dalszą drogę nad wybrzeże, do Hagi.

Dworzec kolejowy, Haga, Holandia

Nawet przez różowe okulary Haga nie stała się piękniejsza lub ciekawsza.
Zniechęceni ogólnym wyglądem miasta bez wyrazu, nie próbowaliśmy tropić rzadko rozsianych zabytków, tylko udaliśmy się nad morskie wybrzeże. Jak to nad Morzem Północnym było wietrznie i niezbyt ciepło. Ponieważ leżenie na wilgotnym piasku nie było przyjemne, postanowiliśmy pójść i zjeść obiad. Niestety, jak się okazało...

Zaśmiecone okolice dworca, Amsterdam, Holandia

...Holendrzy nie mają swojej żadnej specyficznej czy dobrej kuchni. Skończyło się na suchym kurczaku z rożna i frytkach z majonezem za 15 euro. W Holandii głównie można zjeść albo dania fastfoodowe (takie wyciągane z automatów "ze ściany"), albo kuchnie dawnych kolonii (np. indonezyjską). Obie opcje są dość tłuste.

Wenecja północy i jej kanały, Amsterdam, Holandia

Architektura Amsterdamu przywoływała mi na myśli Nowy Jork - taki filmowy, bo wtedy rzeczywistego jeszcze nie znałem. Jak sprawdziłem po podróży, te skojarzenia nie brały się znikąd: Nowy Jork został założony w XVII wieku właśnie przez Holendrów i przez pół wieku, dopóki nie został zdobyty przez Anglików, funkcjonował pod nazwą Nowy Amsterdam.

Dzielnica Czerwonych Latarń, Amsterdam, Holandia
(phot. wessen)

Amsterdamska Dzielnica Czerwonych Latarń okazała się być miejscem unikalnym, wartym odwiedzenia. Drugiego takiego nie ma nigdzie, choć każde większe miasto na świecie ma rejon o tej samej nazwie. Główna różnica, moim zdaniem, polega na całkowitej jawności - prostytucja w Holandii jest legalna, istnieje nawet związek zawodowy pracowników sex-biznesu, który notabene organizuje w dzielnicy prezentacje dla zainteresowanych realiami tej pracy - oraz, nazwijmy to, przejrzystości - dziewczyny prezentują bowiem swoje uroki w wystawowych oknach i zasłaniają je tylko na chwilę, gdy drzwiami obok z tłumu gapiów wchodzi ktoś do środka...

Panienki z okienka, Dzielnica Czerwonych Latarń, Amsterdam, Holandia
(phot. Adriano Abate)

Takich czerwono-ultrafioletowych okienek w 2006 roku było setki. Poza tym widzieliśmy kilka miejsc, gdzie można było oglądać pokazy seksu na żywo. Przy całej tej otwartości zdziwiły mnie bardzo agresywne reakcje prostytutek i alfonsów na próby robienia zdjęć. Zapewne dałoby się je jakoś pstryknąć z ukrycia, ale pomyślałem, że wygodniej będzie po prostu ściągnąć z internetu.

 

Uliczna sprzedaż tulipanów i cebulek, Amsterdam, Holandia

Ponoć najpiękniejsze tulipany w Holandii są w parku Keukenhof (między Amsterdamem i Hagą). Niestety w czasie naszej podróży tulipany już przekwitły i park był zamknięty. Wiele osób uważa, że wiosenna wizyta w Keukenhof jest największą atrakcją turystyczną Holandii i patrząc na zdjęcia na stronie parku, przychylam się do tej opinii.
Zamiast tulipanów w Holandii natknęliśmy się na inne symbole tego kraju: stosy rowerów (duże, czarne, o prostej konstrukcji), drewniane chodaki i wiatraki. Poza tym dowiedzieliśmy się, że Holendrzy znani są z tolerancji i... nie zasłaniania okien w mieszkaniach. Są to też najwyżsi ludzie na ziemi (o urodzie nawiązującej do tworu doktora Frankensteina, sorry Leo).

Mostek nad kanałem, Amsterdam, Holandia

Amsterdam, jak się okazało, jest też największym centrum obróbki diamentów w Europie. W mieście znajdują się liczne szlifiernie; część z nich udostępnia za darmo swoje wnętrza zwiedzającym. Podczas krótkiego pokazu dowiedziałem się m.in., że w południowoafrykańskich kopalniach, by znaleźć diament jednokaratowy (czyli o wadze 2 gramów) przekopuje się średnio dwie tony materiału.

Coffee shop, Amsterdam, Holandia

Amsterdam to także oczywiście coffee shopy, gdzie legalnie można spróbować miękkich narkotyków. Myślę, że to właśnie dzięki nim miasto zdobyło turystyczną renomę.

Centrum zakupowe, Amsterdam, Holandia

Ostatniego, trzeciego dnia wybraliśmy się koleją i promem na jedną z pięciu wysp fryzyjskich, Texel. W lecie popularne jest przechodzenie po mieliznach między kolejnymi wysepkami. W czerwcu nie było tam absolutnie nic ciekawego do zobaczenia, ani zrobienia. Po drodze krajobrazy monotonne jak w całej Holandii: kanały i płaskie jak stół pastwiska, pastwiska, pastwiska. Żegnając się z Holandią, znudzony, widziałem, jak biegają po nich w kółko: upalona krowa, upalona owca i upalony koń.